Technologie

Spookverhaal ANWB over ID-fraude als snelst groeiende soort misdaad

Wednesday, October 16th, 2013

door: Renée Hendrikx en Marloes Zandbergen

PaspoortDe ANWB startte afgelopen maand met de verkoop van ID-covers: hoesjes die identiteitsfraude tegen zouden gaan. En dat is hard nodig, want identiteitsfraude is “de snelst groeiende vorm van criminaliteit”, zo meldde de organisatie. Verschillende media, waaronder De Telegraaf, namen de bewering over. Deskundigen twijfelen aan die bewering en aan het nut van de covers: “Het is bekend dat dergelijke gegevens gewild zijn bij identiteitsdieven, dus is het überhaupt niet slim van de overheid om deze op de voorkant van identiteitsbewijzen te plaatsen.”

Met de ID-covers kunnen belangrijke gegevens, zoals het Burgerservicenummer (BSN), op identiteitsbewijzen worden afgedekt. De hoesjes, bij de ANWB te koop voor € 1,00 (voor ID-kaart en rijbewijs) en € 1,50 (voor een paspoort), worden sinds begin september door de gemeente Boxtel al gratis uitgedeeld. Binnenkort zullen andere gemeenten dit voorbeeld volgen. En dat is volgens de berichtgeving zeker geen loze maatregel. Zowel de ANWB als De Telegraaf spreken immers van een flinke toename van identiteitsfraude en stellen zelfs dat het om de “snelst groeiende vorm van criminaliteit” gaat. Dit strookt echter niet met de realiteit.

‘Dark number’
Allereerst onderbouwen de ANWB en De Telegraaf hun uitspraken over de toename van het probleem met een aantal cijfers over de periode 2007-2012, waarvan zij de bron niet vermelden. Het lijkt echter te gaan om gegevens uit het recent geüpdate onderzoek van accountantsbureau PwC, in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken, en de begeleidende Kamerbrief van minister Plasterk. De resultaten van dit onderzoek beslaan dezelfde periode en de aangehaalde percentages komen overeen.
Volgens dit onderzoek neemt identiteitsfraude toe, maar het beweert niet dat het de snelst groeiende vorm van criminaliteit is. Volgens de Tilburgse hoogleraar regulering door technologie Ronald Leenes moet je het PwC-onderzoek bovendien “met een korrel zout  nemen”. In de eerste plaats gaat het om een definitieprobleem: “Doorgaans wordt niet de moeite genomen om goed te bepalen wat identiteitsfraude is, dus hoe kan je dan beweren of iets groot of klein of stijgend is?”, aldus Leenes. Daarnaast is er sprake van een dark number: “Dit betekent dat we niet weten wat de daadwerkelijke omvang van het fenomeen is.”

Spookbeeld
Toen Leenes zich in 2005-2006 bezighield met identiteitsfraude, stuitte hij op  uit de Verenigde Staten overgewaaide spookverhalen – een land waar de identiteitsfraude een groot probleem is. “Het idee was: dat probleem komt gewoon heel hard onze kant op.” Dat identiteitsfraude de snelst groeiende vorm van criminaliteit is, noemt hij een bewering die maar matig te onderbouwen valt. Verder is Leenes van mening dat er geen sprake is van een duidelijke stijgende lijn, eerder van betrekkelijke stabiliteit. Bepaalde vormen van identiteitsfraude nemen zelfs af, zoals pinpasfraude: “Dat komt doordat de banken aan het overschakelen zijn van magneetstrips naar chips in de pasjes.” Dit wordt bevestigd door een eerder bericht van de Nederlandse Vereniging van Banken, waarin gesteld werd dat de geleden schade van deze vorm van identiteitsfraude (‘skimming’ genoemd) tussen eind 2012 en begin 2013 daalde met maar liefst 45 procent. Wel komt ‘skimming’ meer voor dan ‘phishing’ en ‘pharming’ (waarbij identiteitsgegevens worden gestolen op internet via frauduleuze websites en servers), zo blijkt uit recent gepubliceerde gegevens van het CBS.

Rob van der Staaij, veiligheidsadviseur bij Atos Consulting & Technology Services en docent cybercrime aan de Rijksuniversiteit Groningen, stelt net als Leenes dat er geen sprake is van een explosieve toename. Van der Staaij: “Tegenwoordig kunnen identiteitsgegevens gestolen worden via internet, doordat steeds meer persoonlijke informatie verwerkt wordt via het web. Hierdoor valt er wel een lichte stijging te ontdekken van identiteitsfraude.” Oplossingen hiervoor beschrijft hij verder op zijn website. Daarbij gelooft hij ook niet in de uitspraak dat identiteitsfraude de snelst groeiende vorm van criminaliteit zou zijn: “Wat de ANWB en De Telegraaf beweren is volkomen onzin. De media blazen het probleem juist op door hier veel aandacht aan te besteden.”

Leenes benadrukt verder dat men voorzichtig moet zijn met uitspraken als die van De Telegraaf en de ANWB: “Het hangt er maar vanaf wat voor onderzoek je aanhaalt. Er zijn allerlei partijen binnen het veiligheidsdomein die er belang bij hebben om bepaalde cijfers naar buiten te brengen. Bijvoorbeeld de virusbestrijdingsbedrijven die met een onderzoek komen over een toename van computervirussen. Dat is bewijs van het gehalte wij van WC-eend adviseren WC-eend.”

Nut
Of dergelijke belangenverstrengeling ook het geval is bij de ANWB, blijft vooralsnog de vraag. Maar hoeveel zin heeft de introductie van de hoesjes, als het probleem al niet zo groot is als de ANWB en De Telegraaf doen voorkomen? Leenes: “De ID-covers dienen als middel om mensen bewust te maken van risico’s. Maar het idiote is dat allerlei wetenschappers, inclusief ik zelf, jarenlang hebben gezegd dat er voorzichtig moet worden omgesprongen met gegevens als het Burgerservicenummer. Het is bekend dat dergelijke gegevens gewild zijn bij identiteitsdieven, dus is het überhaupt niet slim van de overheid om deze op de voorkant van identiteitsbewijzen te plaatsen. Dat de gemeenten de pasjes nu gaan aanbieden, is in die zin eigenlijk dweilen met de kraan open.”

De journalist van De Telegraaf, Gijsbert Termaat, wilde niet reageren op onze bevindingen. De persafdeling van de ANWB verwees ons door naar de QIY Foundation, de uitvinder van de ID-cover, die verantwoordelijk was voor de inhoud van het bericht. Dit bedrijf reageerde niet op vragen van Nieuwscheckers.

Barbie met cam geen populair speeltje (voor pedofielen dan)

Friday, January 7th, 2011

Door: Jan de Beer en Britta Wielaard     

Waar tegenstanders van Barbie zich vroeger vooral druk maakten over onrealistische schoonheidsidealen, is er nu een nieuw probleem: de verborgen camera in de nieuwe Barbie Video Girl is ‘een cadeautje voor pedofielen’. Nieuwscheckers spoorde de bronnen van dit nieuws op en testte zelf de poppencamera. “Er zijn talloze andere manieren waarop pedofielen aan filmpjes van spelende kinderen kunnen komen.” 

“Barbie doll could be used as a tool for evil”, kopte de Australische krant de Herald Sun op 2 november. De aanleiding voor dit bericht was de introductie van Mattels allernieuwste Barbieproduct: de Barbie Video Girl. Deze Barbie met een camera zou volgens kinderrechtenactivisten ideaal speelgoed zijn voor pedofielen. Een dag later waarschuwden ook Nederlandse nieuwsmedia voor de gevaren van deze Barbie:  “Ophef rond Barbiepop met camera” (De Telegraaf),  “Barbie is watching you” (NOS Headlines).    

 “Amerikaanse advocaat”
De Telegraaf citeert een “Amerikaanse advocaat”, Shy Keenan, die als woordvoerster van een Amerikaanse ouderraad de nieuwe Barbie betitelt als “een cadeautje voor pedofielen”. Maar Keenan is niet Amerikaans en ook geen advocaat: ze woont in Engeland en is een “advocate” tegen kindermisbruik – een pleitbezorgster. Keenan is de medeoprichter van de Phoenix Chief Advocates, een organisatie die slachtoffers van kindermisbruik juridisch steunt. Ze werd zelf als kind misbruikt, en heeft later in samenwerking met de BBC in een editie van Newsnight met een verborgen camera haar pedofiele stiefvader ontmaskerd.
    

We wilden Keenan vragen waarom ze deze Barbie als een gevaar ziet, maar zowel zij als haar organisatie waren niet bereikbaar voor commentaar: “Due to lack of funding we are closed. You cannot contact us at present because we are closed”, aldus de site van Phoenix Chief Advocates. Het feit dat iemand van een noodlijdende organisatie zulke vergaande claims in de media maakt geeft te denken. Het heeft er de schijn van dat Keenans oproep vooral een poging was om pedofilie op de agenda te zetten.    

“Engelse psychologe”
De NOS voert een andere spreker op, de “Engelse psychologe” Sally-Ann McCormack, die alle ouders oproept om “dit product te boycotten en de winkels te vermijden waar dit potentieel pornografische gebruiksvoorwerp wordt verkocht.” McCormack is wel psychologe, maar geen Engelse: “Ik ben 100% Australisch en ik woon en werk in Melbourne,” vertelt ze ons.
We vroegen McCormack waarom ze gelooft dat de Barbie gevaarlijk is. Zij voorziet twee twee manieren waarop de Barbie voor problemen zou kunnen zorgen: “Waar ik me zorgen om maak is dat dit product kan worden gebruikt door pedofielen, of dat het videomateriaal dat geüpload wordt naar het internet zou kunnen worden misbruikt door pedofielen.”    

Een ander bezwaar is, volgens McCormack, dat het kinderen toegang geeft tot verborgen camera’s. De pop zou bijvoorbeeld neergezet kunnen worden in een badkamer  waar een vriendinnetje of een zusje aan het douchen is. Dit zou dan “voor de lol” op het internet gezet kunnen worden. Het verschil met de camera’s op laptops en telefoons is, volgens de kinderpsychologe, dat die niet verborgen zijn, en dat kinderen inmiddels weten dat ze daar voor op moeten passen. “Mijn 4 dochters zouden zich nooit uitkleden in een kamer als er een laptop openstaat, of als ze zien dat er een mobiele telefoon op ze is gericht. Ze hangen zelfs altijd iets over zulke dingen heen als ze ze zien, zelfs over hun eigen laptops!”     

Dat McCormacks kinderen door haar goed geïnstrueerd zijn over mobieltjes en laptops, wil echter niet zeggen dat dit een algemeen geldende waarheid is. In Amerika is men zelfs al druk in de weer met wetgeving om de gevaren van onopvallende camera’s op telefoons in te perken. 

Gevaar?
“De Barbie Video Girl heeft een klein LCD-scherm in haar rug en kan tot zo’n dertig minuten opnemen. De clips kunnen de kinderen vervolgens makkelijk uploaden op internet”, aldus de NOS. Is de nieuwe Barbie echt zo makkelijk te misbruiken? Hoe realistisch zijn de scenario’s die McCormack beschrijft?
“Ik heb het nagevraagd bij de leider van het team kinderporno, en die heeft nog nooit van dit soort situaties gehoord,” vertelt een woordvoerder van de KLPD ons.  “Negen-en-negentig procent van de filmpjes die met deze camera’s zullen worden gemaakt, zijn filmpjes van spelende kinderen. Daar is voor de rest niets op te zien. We weten dat pedofielen anders kijken naar spelende kinderen. Pedofielen gaan bijvoorbeeld naar restaurants of naar stranden om spelende kinderen te zien. Maar er zijn talloze andere manieren waarop pedofielen aan filmpjes van spelende kinderen kunnen komen.”    

Waarschuwing FBI
Ruim een maand later haalde de Barbie Video Girl voor de tweede maal het nieuws: de FBI had een waarschuwing uitgegeven over de pop, al bleek het eigenlijk over een uitgelekte interne memo te gaan. Veel internationale nieuwsmedia, waaronder de Daily Mail, en ook NOS Headlines, berichtten erover. Nieuwscheckers probeerde twee dagen lang contact te zoeken met de FBI-agent uit de berichten, special agent Frederick Gutt, om te vragen naar de specifieke gevaren die de FBI  zag. Na enkele keren op zijn antwoordapparaat te zijn gestrand, kwam Nieuwscheckers via een omweg terecht bij een plaatsvervanger  – die echter niks over het onderwerp kon of wilde vertellen.
    

Weer enkele dagen later werd de vermoedens van de Nieuwscheckers bevestigd toen de FBI de eerdere uitlatingen nuanceerde en de beweringen van Gutt tegensprak. “De bedoeling van de waarschuwing”, meldt de Wall Street Journal,  “was om te waarborgen dat wethandhavende instanties zich er bewust van zijn dat deze pop net als welk apparaat dan ook met een camera bewijs kan bevatten, en niet niet over het hoofd mag worden gezien tijdens een onderzoek. Het cyber alert was enkel bedoeld voor wethandhavers en is uit de context getrokken.” Zowel de KLPD als de FBI zien in de Barbie Video Girl dus geen groter gevaar dan in andere apparaten met camera’s.  De herroeping van het FBI-bericht is overigens niet gemeld door Nederlandse media.   

Wederhoor
Bij navraag laat de NOS ons weten dat ze inderdaad een fout hebben gemaakt met de nationaliteit van hun bron: “Sally-Ann McCormack is inderdaad een Australische. Dat hebben we onjuist gemeld en dat is inmiddels aangepast.” Ook vroegen we ons af of de redactie van NOS Headlines zelf twijfels had over de alarmerende beweringen over de video-Barbie. “Wij hebben vanzelfsprekend geen oordeel over dit nieuwsfeit. Ook niet over het eventuele gemak waarmee video’s online kunnen worden geplaatst. Wij brengen ‘slechts’ het nieuws dat er kritiek is op het speeltje.” De auteur van het stuk in de Telegraaf heeft niet gereageerd op onze vragen.    

Conclusie
Er valt behoorlijk wat af te dingen op de berichtgeving rond de Barbie Video Girl. Buitenlandse media lieten zich op sleeptouw nemen door anti-kinderpornoactivisten en verzuimden andere bronnen te raadplegen. Ook rukten ze een bericht van de FBI uit zijn verband. NOS en Telegraaf namen het nieuws over en voegden daar nog wat slordigheidsfoutjes aan toe. Uiteraard brengen speeltjes als deze Barbie een risico met zich mee dat niet irreëel is, maar dat geldt ook voor andere camera’s die zich in de meeste huishoudens bevinden. De waarschuwing zou dus eerder moeten luiden: “U kunt met een relatief gerust hart deze Barbie kopen, maar kijk in het algemeen goed uit met camera’s, computers en kinderen.”
 

Zelf uitproberen
Hoe makkelijk is het om met de Barbie Video Girl filmpjes te maken en op internet te plaatsen? Producent Mattel stuurde een proefexemplaar en Nieuwscheckers deed de test.     

    

 

Laptops minder fragiel dan onderzoek claimt

Wednesday, December 30th, 2009

Door Wout Funnekotter en Caroline van Ginkel

Een op de drie laptops gaat binnen drie jaar kapot. Dat blijkt uit een onderzoek dat in november 2009 gepubliceerd werd.Brokenlaptop Ook zouden machines uit de populaire netbook-categorie 20 procent meer uitval kennen dan normale laptops. Het onderzoek, ontdekt Nieuwscheckers, is gedaan door SquareTrade, een verzekeraar van laptops (!). Het rapport bevat cijfers over de ‘uitval van laptops’ in drie jaar, maar SquareTrade blijkt maar te beschikken over cijfers van twee jaar. Genoeg reden om eens kritisch te kijken naar de onafhankelijkheid en betrouwbaarheid van dit onderzoek.

De resultaten van het onderzoek waren op veel websites terug te vinden. Van Nederland (Tweakers.net, Hardware.info) tot Amerika (CNET, Yahoo). Bijna alle websites namen de gegevens letterlijk over. En dat is opmerkelijk, want het onderzoek is uitgevoerd door een bedrijf dat laptopverzekeringen verkoopt. SquareTrade heeft van 30.000 verzekerde laptops de uitvalpercentages bijgehouden. Het eerste dat opvalt is dat de hoofdconclusie – één op drie laptops gaat binnen drie jaar kapot – wat nuance mist. SquareTrade heeft in dat getal naast hardwarematige defecten ook schade door ongelukken opgenomen. Merkwaardig, want dat zegt niets over de kwaliteit van de laptop. Volgens woordvoerder Dan Wire is het niet bedoeld is om de cijfers kunstmatig op te krikken maar om de consument zo volledig mogelijk te informeren.

Beredeneerde gok

Verder blijkt dat de onderzoekers in een aantal gevallen missende gegevens hebben ‘berekend’. Zo was er maar één jaar aan netbook uitvalgegevens voorhanden maar bevat het rapport een grafiek die drie jaar beslaat. “Er is voor een projectie over drie jaar gekozen omdat de meeste mensen drie jaar met een laptop doen”, aldus SquareTrade. En hoewel in het rapport aangegeven wordt dat het om een ‘grove’ schatting gaat is het maar de vraag is hoeverre dit statistisch gezien verantwoord is. Professor ir. J.L. Spoormaker, Hoogleraar Industriële Productontwerpen op de TU Delft, zegt hierover het volgende: “Bij een elektronisch apparaat als een laptop is vaak spraken van exponentiële uitval, de zogenaamde ‘constante failure-rate’. Stel dat je het eerste jaar 10 procent uitval hebt, het tweede jaar 9 procent, dan kan je voor het derde jaar in principe een schatting maken.” Spoormaker maakt hier echter wel een kanttekening bij: “Bij elektronica heb je twee mechanismen: toevallige uitval en slijtage. Bij toevallig uitval kan je de constante failure-rate gebruiken. Bij slijtage is het lastiger om te beweren dat het constant is. Dit hangt namelijk, net als bij mensen, af van de mate van belasting. Dus dit is moeilijker exponentieel te bepalen.”

In principe kan er dus onder bepaalde voorwaarden op basis van gegevens van twee jaar een schatting voor drie jaar gemaakt worden. Of SquareTrade hier op de goede wijze een berekening heeft gemaakt, vragen we aan dr. A.W.M. Koetsenruijter, docent en onderzoeker bij de PraktijkStudie Journalistiek en Nieuwe Media in Leiden en schrijver van het boek Cijfers in het nieuws (2006): “Het is inderdaad goed voorstelbaar dat malfunctions in jaar 3 veel vaker optreden dan in jaar 1. Er is geëxtrapoleerd na twee jaar over jaar drie, maar hoe je dat precies doet, blijft een beredeneerde gok, al is het niet bij voorbaat onzin.” Hij voegt hier met nadruk aan toe dat een onderzoeksrapport de wijze van berekening in dat geval móet verantwoorden. In het onderzoek van SquareTrade komt een dergelijke verantwoording niet voor.

Goedkope laptop = netbook

Ook valt er aan te twijfelen of de gegevens over netbooks überhaupt op gaan. SquareTrade heeft het onderscheid tussen notebooks en netbooks namelijk gemaakt op prijs. Alle modellen onder de $400 werden als netbook geclassifiseerd. En hoewel een heel groot deel van netbooks in die prijscategorie valt, zijn er ook modellen die meer dan $400 kosten. Daarbij zijn er ook laptops met een verkoopprijs van onder de $400. Eigenlijk kan er over netbooks dus geen uitspraak gedaan worden, alleen over laptops die minder dan $400 kosten. Het is een grove indeling, maar wij geloven dat het grootste deel van die laptops een netbook is. Ook geven we duidelijk aan hoe we hierbij te werk zijn gegaan”, aldus Wire. Koetsenruijter zet hier zijn vraagtekens bij: “De schatting voor de netbooks lijkt mij persoonlijk op zijn zachtst gezegd voorbarig. Waarom niet gewoon over één jaar gerapporteerd, vraag ik mij dan af. Dit heeft wellicht te maken met de looptijd van de verzekeringen?”  

Nieuwscheckers heeft ook de fabrikanten die in het onderzoek genoemd worden om een reactie gevraagd. Alleen Lenovo gaf uitgebreid antwoord. De hoofdkritiek van Lenovo is gericht op het feit dat SquareTrade met een ‘random sample’ werkt. Er is dus geen enkele garantie dat binnen de 30.000 laptops waarop het rapport gebaseerd is elke fabrikant evenredig vertegenwoordigd is. Hetzelfde geldt voor de modellen: het zou kunnen dat van fabrikant A veel meer budgetmodellen bekeken zijn dan van fabrikant B. Dat klinkt als een valide reden om sterk te twijfelen aan de uitkomsten. Helemaal niet, zegt de verzekeraar. ”We hebben die variabelen inderdaad niet bekeken, maar met een sample van minimaal duizend laptops per fabrikant gaan we er vanuit dat de verdeling evenredig is. Als Amerikanen gevraagd wordt naar hun mening over politiek dan is een groep van duizend al genoeg om de mening van het hele land te vertegenwoordigen.”

Vehikel voor reclame

Ook trekt Lenovo in haar reactie de onafhankelijkheid van het onderzoek in twijfel: “Squaretrade verkoopt verzekeringen, daarom is eigenlijk alles wat ze zeggen over betrouwbaarheid gekleurd. Verder rammelt het onderzoek aan alle kanten en zijn de resultaten daarom onbruikbaar.” Zowel Spoormaker als Koetsenruijter zetten ook hun vraagtekens bij de betrouwbaarheid van het onderzoek. Koetsenruijter: “Ik vind dat je te vuur en te zwaard tekeer moet gaan tegen dit soort onderzoek, tenzij is aangetoond dat het betrouwbaar is. Hier is het onderzoek een vehikel voor reclame. En zo is het vaak.”

Ook Spoormaker trekt de betrouwbaarheid van het onderzoek in twijfel: “Het gaat hier om een onderzoek uitgevoerd door een verzekeringsmaatschappij van laptops. Je kan je voorstellen dat die een hogere failure-rate hebben dan dat representatief is voor de werkelijkheid. Immers, wie zijn laptop verzekerd heeft, zal eerder melding maken van een kapotte laptop dan iemand die niet verzekerd is en het apparaat ‘om de hoek’  laat repareren.”

Parool plaatst verkeerde foto bij Goggle-nieuws

Wednesday, December 9th, 2009

Door Jerry Vermanen

Parool2Het Parool plaatste maandag 7 december een ANP-bericht over Google Goggle. Naast dit bericht stond een foto van een iPhone. En dat is nu net het apparaat waarop Goggle niet werkt.

Google Goggle is een dienst waarmee je via foto’s naar informatie kunt zoeken. Een kiekje van een schilderij geeft informatie over de naam, schilder en achtergrond van het kunstwerk. Maar Goggle werkt voorlopig alleen op telefoons die draaien op het besturingssysteem Android. En daar komt de afbeelding om de hoek kijken. De iPhone gebruikte zijn eigen besturingssysteem, genaamd OS X. Android is juist de grote rivaal van OS X.

Hoewel het ANP de foto en het bericht hebben geleverd, heeft Het Parool deze uiteindelijk geplaatst. Nu.nl, De Telegraaf, Bright en Tweakers hebben allemaal een goede afbeelding bij het bericht geplaatst. Wie heeft deze fout gemaakt: het ANP of Het Parool? Het ANP reageert het snelst op deze vraag.

De schuld ligt waarschijnlijk bij Het Parool, meldt Patrick Selbach, chef nieuwsdienst van het ANP. Daarna mailt de internetredactie van Het Parool terug. ,,Dit is een foutje geweest. Dank voor de mail. De foto is verwijderd.” Gelukkig hebben we de screenshots nog.

Het Parool plaatste de verkeerde foto bij het bericht over Google Goggle. Ze hebben niet zomaar de verkeerde foto gebruikt, maar eentje van de grote concurrent van besturingssysteem Android. Of het kwam door onachtzaamheid of gebrek aan kennis is moeilijk vast te stellen, maar het blijft slordig dat de verkeerde foto bij het bericht stond.

Uitgangspunten
RSS
TIP ONS!
  • arbeid (6)
  • archeologie (3)
  • biologie (1)
  • cultuur (3)
  • dagelijks leven (21)
  • economie (13)
  • journalistiek (3)
  • mediahype (5)
  • medisch (47)
  • milieu (1)
  • misdaad (24)
  • Multicultureel (5)
  • natuur (8)
  • pedagogiek (4)
  • politiek (7)
  • psychologie (22)
  • Psychopathie (1)
  • religie (5)
  • seksualiteit (1)
  • Social media (2)
  • Tandheelkunde (2)
  • Technologie (4)
  • uiterlijk en gezondheid (1)
  • Uncategorized (9)
  • verkeer (6)
  • voeding (3)
  • wetenschap (41)
  • Zorg (2)
  • De Nieuwe Reporter
  • Hans van Maanen
  • Journalistiek & Nieuwe Media
  • FHJ Factcheck
  • Regret the Error
  • Snopes